วันพฤหัสบดีที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

เสียงของเด็กๆ


“เด็กทุกคนควรได้รับสิทธิอย่างเท่าเทียมกันและทั่วถึงทุกกลุ่มทุกคน รวมถึงเด็กพิเศษ เด็กพิการ และเด็กกลุ่มชาติพันธุ์”
พงษ์นรินทร์ นนท์กำ อายุ 20 ปี รักษาการประธานสภาเด็กและเยาวชนแห่งประเทศไทย
© UNICEF Thailand/2014/Sukhum Preechapanich

เรื่องโดย เหมกานติ์ ศรีจรัสจรรยา / ภาพโดย สุขุม ปรีชาพานิชย์

กรุงเทพมหานคร, 21 พฤศจิกายน 2527 – ผู้แทนเด็กจาก 4 ภาคที่มาร่วมการประชุมระดับชาติ “ว่าด้วยเรื่องเด็ก” เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ.2557 ที่โรงแรมอินทรา มีข้อเสนอแนะสำหรับพ่อแม่ ผู้ใหญ่ สังคมและรัฐบาลในเรื่องเกี่ยวกับสิทธิของพวกเขา นี่คือส่วนหนึ่งของข้อเสนอแนะจากเด็กๆ

วันศุกร์ที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2557

อีโบลา: ตามหาผู้ติดเชื้อรายแรก Patient zero

ภาพครอบครัวของพ่อ แม่ และอีมิล เด็กน้อยที่ได้รับสมญานามว่าเป็นผู้ติดเชื้อรายแรก Patient Zero
อีมิล ฟิโลเมเน พี่สาวและมารดาของเขาเสียชีวิตลงจากการติดเชื้ออีโบลา(c) UNICEF/2014/Beukes

 โดย ซูซานเน บัวเคส 

เป็นความจริงที่ว่า ยิ่งคุณอยู่ห่างไกลจากวิกฤตการณ์อีโบลามากเท่าไร คุณก็ยิ่งหวาดกลัวโรคร้ายมากเท่านั้น การเดินทางไปยังหมู่บ้านมิเลียอันดู ซึ่งเป็นหมู่บ้านกลางป่าเขาที่มีความงดงามดุจภาพวาดในประเทศกินี ทวีปแอฟริกาตะวันตก ซึ่งเป็นจุดที่เชื่อว่าเป็นต้นกำเนิดของอีโบลานั้น ทำให้ข้าพเจ้าประจักษ์ในความจริงข้อนี้ยิ่งขึ้น

วันศุกร์ที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2557

ในเซียร์ราลีโอนซึ่งกำลังเผชิญวิกฤตอีโบลา เด็กๆ เรียนหนังสือผ่านวิทยุทางการศึกษา

 
โมอาเล็ม ซิเซ วัย 17 ปีกำลังเขียนข้อความบนกระดานดำเพื่อช่วยสอน อุเลมาทู คอนเทค์ วัย 13 ปี ซึ่งเรียนหนังสือ
ผ่านรายการวิทยุ โครงการดังกล่าวมีเป้าหมายเพื่อเข้าถึงเด็กจำนวน 1.7 ล้านคนในประเทศเซียร์ราลีโอนที่ไม่สามารถเข้าถึงการศึกษาเนื่องจากการระบาดของเชื้ออีโบล © UNICEF Sierra Leone/2014/Romero


โดย โยลันดา โรเมโร

ในประเทศเซียร์ราลีโอน เมื่อโรงเรียนหลายแห่งทั่วประเทศต้องหยุดการเรียนการสอนเนื่องจากการระบาดของเชื้ออีโบลา วิธีแก้ปัญหาคือการย้ายห้องเรียนไปยังบ้านของนักเรียนผ่านวิทยุกระจายเสียงทางการศึกษา

ฟรีทาวน์ เซียร์ราลีโอน, 21 ตุลาคม 2557 – ณ สุดทางของถนนคดเคี้ยวในเมืองฟรีทาวน์ ซึ่งตั้งอยู่ข้างเมืองนิวอิงแลนด์ คือบ้านของเด็กหญิงอุเลมาทู คอนเทค์ วัย 13 ปี ทุกๆ เช้าเธอจะเดินทางไปโรงเรียน โดยต้องคอยหลบหลีก
รถจักรยานยนต์รับจ้างและแม่ค้าขายผลไม้ ขนมหวาน ตลอดจนขนมปังเป็นพัลวัน แต่วันนี้เธอกลับนั่งพิงม้านั่งไม้อยู่บนพื้นบ้าน ฟังวิทยุและจดบันทึก

วันพุธที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2557

สูญเสียแม่อันเป็นที่รักจากอีโบลา

 
อมาเดา และ อวา น้องสาวของเขา ที่บ้านในเมืองเคเนมา ประเทศเซียร์ราลีโอน © UNICEF Sierra Leone/2014/Bindra


 โดย แอน โบเฮอร์


หลังจากที่สูญเสียมารดาด้วยเชื้อไวรัสอีโบลา เด็กหญิงในประเทศเซียร์ราลีโอนก็ต้องรับภาระเลี้ยงดูน้องชายและน้องสาวของเธอ ตลอดจนใช้ชีวิตอย่างมีความหวังว่าจะได้กลับไปเรียนหนังสืออีกครั้ง

เคเนมา เซียร์ราลีโอน, 16 ตุลาคม 2557 – ตอนตี 4 เด็กชายอมาเดา วัย 4 ปีปลุก แมรี่ พี่สาวของเขา เขาปวดศีรษะ นอนไม่หลับ และถามพี่สาวว่าแม่ของพวกเขาอยู่ที่ไหน มันเป็นคำถามเดิมๆ ที่เขาถามแทบทุกวันนับตั้งแต่ออกจากศูนย์รักษาอีโบลาในเมืองเคเนมาเมื่อเกือบสองเดือนที่ผ่านมา

วันพฤหัสบดีที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2557

Friends of UNICEF นิชคุณ, พอลล่า เทย์เลอร์ ชวนชาวไทยบริจาคเพื่อต่อสู้กับอีโบลา



นิชคุณ หรเวชกุล และพอลล่า เทย์เลอร์ Friends of UNICEF เชิญชาวไทยร่วมบริจาคให้แก่ยูนิเซฟเพื่อต่­อสู้กับการระบาดของเชื้อไวรัสอีโบลาในแอฟร­ิกาตะวันตก บริจาคได้ที่ http://www.unicef.or.th หรือ โทร 02 356 9299

กรุงเทพฯ 14 ตุลาคม 2557 – วันนี้องค์การทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติ (ยูนิเซฟ) ประกาศระดมเงินทุนอย่างเร่งด่วนจากประชาชนไทยเพื่อต่อสู้กับการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสอีโบลาซึ่งกำลังคร่าชีวิตผู้คนในแอฟริกาตะวันตก

วันอังคารที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2557

ผลกระทบร้ายแรงของเชื้ออีโบลาที่มีต่อเด็กๆ

 
นักเคลื่อนไหวทางสังคมสอนเด็กเรื่องการล้างมืออย่างถูกวิธีในกรุงโคนักรี
© UNICEF/NYHQ2014-1522/La Rose


โดย ทิมโมธี ลาโรส

หมู่บ้าน Meliandou ในเมือง Guéckédou ประเทศกินี เป็นพื้นที่ระบาดของเชื้อไวรัสอีโบลาครั้งล่าสุด ซึ่งเป็นสถานที่ที่เข้าถึงยากที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศ โดยใช้เวลาขับรถจากเมืองหลวงกรุงโคนักรีถึงสองวัน และต้องเดินเท้าระยะไกลผ่านป่าดิบชื้นต่อไปอีก
เมื่อไม่นานมานี้

ผมได้เดินทางไปยังหมู่บ้าน Meliandou พร้อมกับเจ้าหน้าที่คุ้มครองเด็กและภาคีเครือข่าย เพื่อทำความเข้าใจถึงผลกระทบของเชื้อไวรัสอีโบลาต่อเด็กๆ สิ่งที่เราพบช่วยยืนยันข้อสงสัยที่เรามี เราได้พูดคุยกับชาวบ้านซึ่งบอกว่าเด็กเป็นร้อยๆ คนได้สูญเสียพ่อแม่ ปู่ยาตายาย พี่น้อง หรือต้องกลายเป็นเด็กกำพร้าเพราะเชื้อไวรัสที่เป็นอันตรายต่อชีวิตตัวนี้ ในหมู่บ้านชนบทเล็กๆ เด็กกำพร้าเป็นกลุ่มเสี่ยงต่อการถูกประนาม ความหิวโหย การขาดสารอาหาร และในบางกรณี ความรุนแรง เด็กบางคนเป็นผู้รอดชีวิตจากเชื้อไวรัสอีโบลา


วันพฤหัสบดีที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2557

อีโบลาคร่าพ่อแม่ไปจากชีวิตเด็กๆ


ฟรานซิส วัย 13 ปี สูญเสียน้องสาว บิดามารดา และยายด้วยเชื้ออีโบลา © UNICEF Sierra Leone/2014/Dunlop
 โดย โจ ดันลอบ

ผู้ที่โผล่หน้าออกมาจากหลังประตูคือฟรานซิส เด็กชายวัย 13 ปีที่ออกมาเชื้อเชิญข้าพเจ้าให้เข้าไปในบ้านชานเมืองไกลาฮุน ซึ่งมีเฟอร์นิเจอร์เพียงน้อยชิ้น แม้บ้านจะเล็กแต่กลับแข็งแรง ซ่อนตัวอยู่ในเนินเขาเขียวชอุ่มซึ่งเป็นลักษณะภูมิประเทศของจังหวัดทางภาคตะวันออกของประเทศเซียร์ราลีโอน

ความรุนแรงของเชื้ออีโบลาประกอบกับสภาพความเป็นอยู่ที่แออัดทำให้สมาชิกในครอบครัวทุกคนได้รับผลกระทบหากคนใดคนหนึ่งติดเชื้อ ในกรณีของฟรานซิส น้องสาวทั้งสองของเขา ได้แก่ โรส วัย 5 ปี และอลิส วัย 3 ปี ต้องเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลเพื่อการรักษาอีโบลา MSF ในเมืองไกลาฮุน หลังจากที่มารดา บิดา และยายของพวกเขามีอาการป่วย

วันศุกร์ที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2557

เสียงของเยาวชนต่อพฤติกรรมเสี่ยงการติดเชื้อเอชไอวี



วิดีโอ โดย Jingjai N.

แม้ว่าสถานการณ์โดยรวมของการติดเชื้อเอชไอวีในประเทศไทยจะลดลงอย่างมากในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา แต่พบว่าการติดเชื้อรายใหม่กำลังเพิ่มขึ้น­ในหมู่เยาวชน โดยเฉพาะในกลุ่มชายรักชาย สาวประเภทสอง เยาวชนขายบริการทางเพศ

วิดีโอนี้นำเสนอความเห็นของเยาวชนกลุ่มเสี­่ยงที่มีต่อเรื่องนี้ ซึ่งสะท้อนผลการศึกษาล่าสุดของยูนิเซฟ "การวิเคราะห์สถานการณ์และปัจจัยที่ม­ีผลต่อการติดเชื้อเอชไอวีของกลุ่มเยาวชนใน­ประเทศ ไทย" ซึ่งเก็บข้อมูลจากเยาวชนกลุ่มเสี่ยง 2,000 คน ได้แก่ กลุ่มชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย กลุ่มสาวประเภทสอง หญิงขายบริการ แรงงานต่างด้าว และกลุ่มผู้ใช้สารเสพติดชนิดฉีดเข้าเส้น

ดาวน์โหลดรายงาน http://www.unicef.org/thailand/media_356.html

วันศุกร์ที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2557

เรื่องราวของผู้รอดชีวิตจากอีโบลาในประเทศเซียร์ราลีโอน

 
แวนดี้ จาวัด ในวันที่เขาออกจากศูนย์รักษาอีโบลา
© UNICEF Sierra Leone/2014/Dunlop

เรื่องและภาพ โดย โจ ดันล็อบ    

7 สิงหาคม 2557 -  เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมเดินทางไปยังเขตเคเนมา ซึ่งเป็นเขตที่มีการระบาดของเชื้ออีโบลารุนแรงที่สุดในประเทศเซียร์ราลีโอน เมื่อคุณก้าวเข้าสู่เขตเมือง คุณจะรู้สึกถึงเชื้ออีโบลาที่ฝังตัวอยู่ในบริเวณดังกล่าวอย่างไม่มีท่าทีจะหายไป หน้าร้านอาหารมักจะมีถังน้ำคลอรีนให้บริการล้างมือ ป้ายประกาศเกี่ยวกับเชื้ออีโบลามีอยู่ทุกหนแห่ง สถานีวิทยุ ต่างประชาสัมพันธ์เนื้อหาเกี่ยวกับเชื้ออีโบลา ผู้คนบนท้องถนนต่างพูดถึงเชื้ออีโบลาอย่างต่อเนื่อง และการจับมือทักทายถูกแทนที่ด้วยการใช้ข้อศอกสัมผัสกัน

วันอาทิตย์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

พ่อแม่จ๋า...อยู่ไหน?


ปู่กับย่าและหลานตัวน้อย ณ หมู่บ้านเห่งหนึ่งในขอนแก่น ในประเทศไทย มีเด็กกว่า 3 ล้านคนไม่ได้อยู่กับพ่อแม่เนื่องจากพ่อแม่ย้ายถิ่นไปหางานทำในเมืองใหญ่ © UNICEF Thailand/2014/Aphiluck Paungkaew



















เรื่อง โดย กาญจนา เตชาวัฒนากูล /ภาพ โดย อภิลักษณ์ พวงแก้ว

(ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ วันที่ 18 กรกฎาคม 2557)

 ภาพกิจวัตรประจำวันส่วนหนึ่งของคุณตาเปี่ยง และยายเส็ง โคตรชุม ชาวบ้าน ในอ. น้ำพอง จ. ขอนแก่น ที่คอยดูแลป้อนข้าวป้อนนม น้องแคท หลานชายวัย 7 เดือน และปลอบโยนให้หยุดร้องไห้ ในขณะที่น้องโอม หลานชายคนโต วัย 3 ขวบ กำลังเล่นกับเพื่อนๆ พร้อมเสียงเรียกของคุณยายเส็งว่าอย่าไปไหนไกล ยายเป็นห่วง อาจดูเป็นสิ่งที่น่าเอ็นดูและเจนตาของคนส่วนใหญ่ กับภาพของปู่ย่าตายายวัยเกษียณที่คอยช่วยพ่อแม่เลี้ยงหลาน ในระหว่างที่พ่อแม่ไปทำงาน และเราสามารถพบเห็นได้ทั่วไป โดยเฉพาะในชนบทที่คนยังอยู่กับเป็นครอบครัวใหญ่