วันศุกร์ที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

แรงงานเด็กในชายแดนไทย-กัมพูชา

เด็กหญิงชาวกัมพูชายืนรอคิวตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อข้ามชายแดนไทย-กัมพูชามาหางานในตลาดโรงเกลือ อ. อรัญประเทศ จ. สระแก้ว ทุกๆ วันมีเด็กประมาณ 2,000 คนข้ามแดนมาพร้อมพ่อแม่หรือญาติเพื่อมาทำงานหรือหางานทีตลาด เด็กจำนวนมากถูกเอารัดเอาเปรียบจากนายจ้างหรือถูกทำร้าย
© UNICEF-Thailand/2007/Athit Perawongmetha
เรื่อง โดย โรเบิร์ต ฟิว

อรัญประเทศ – ขณะดวงอาทิตย์ลอยสูงขึ้นเหนืออรัญประเทศ จ. สระแก้วที่อยู่ตรงชายแดนไทย-กัมพูชา แสงแดดส่องให้เห็นแถวคดเคี้ยวไปมาของกลุ่มคนสิ้นหวัง ที่ยืนเข้าคิวรอข้ามแดนกัมพูชามายังฝั่งไทย ในจำนวนนี้ มีเด็กนับพันข้ามแดนเข้ามาในประเทศไทย เพื่อรับจ้างทำงานแบกหามที่ตลาดโรงเกลือในอรัญประเทศ

วันอังคารที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2550

พิราบน้อยยูนิเซฟ: ปลูกฝังสื่อรุ่นใหม่ให้ทำข่าวเด็กอย่างมีจริยธรรม

นักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์เรียนรู้เกี่ยวกับสิทธิเด็กและหลักจริยธรรมในการทำข่าวเด็ก
 © UNICEF-Thailand/2007/Rob Few
 เรื่อง โดย ณัฐฐา กีนะพันธ์

(บทความนี้ได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ)

เชียงใหม่ – แม้ว่าจะเรียนนิเทศศาสตร์ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่นักศึกษาส่วนใหญ่รวมถึงกนกนิภา วงศ์ใจ  นักศึกษาชันปีที่ 3 มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย ได้รับมอบหมายให้ไปทำข่าวเกี่ยวกับเด็กระหว่างที่เธอเข้าอบรมโครงการ “พิราบน้อยยูนิเซฟ” ที่เชียงใหม่เมื่อต้นเดือน  เธอกับเพื่อนๆ ในกลุ่มจึงตัดสินใจไปสำรวจเด็กๆ ในร้านเกมส์เพื่อทำข่าวเรื่องผลกระทบของเกมส์ออนไลน์ต่อพฤติกรรมของเด็ก

วันพุธที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2550

กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ของเด็ก

เด็กๆ ที่ไม่มีผู้ปกครองมาประกันตัวนั่งจับกลุ่มคุยกันในเวลาว่างที่บ้านเมตตา จากสถิติของกรมพินิจฯ เมื่อปีที่แล้ว โดยเฉลี่ยในแต่ละวันมีเด็กกว่า 2,200 คนที่ต้องอยู่ในสถานพินิจทั่วประเทศ และกว่า 5,000 คนถูกคุมตัวอยู่ในศูนย์ฝึกหลังจากที่ศาลมีคำพิพากษาแล้ว
© UNICEF-Thailand/2007/Few
เรื่อง โดย ณัฐฐา กีนะพันธ์

(ต้นฉบับในภาษาอังกฤษของบทความนี้ได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ ฉบับวันที่ 28 สิงหาคม 2550)

กรุงเทพฯ - เมื่อเดือนที่แล้ว วิทย์*  เด็กชายวัย 14 ถูกตำรวจจับข้อหาขโมยสายไฟหนัก 10 กิโลกรัมจากบ้านหลังหนึ่งที่เขาทำงานเป็นช่างก่อสร้างอยู่ วิทย์ถูกขังที่โรงพัก 1 คืนแล้วถูกส่งตัวไปยังบ้านเมตตาซึ่งแม่ของเขามาประกันตัวออกไปทั้งน้ำตา

วันอาทิตย์ที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2550

ฉันคือใคร ใยฉันจึงมี



เรื่อง โดย ณัฐฐา กีนะพันธ์

วิดีโอเอื้อเฟื้อโดยกลุ่มเราเข้าใจ

(บทความนี้ได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ)

เชียงใหม่ – เสียงเด็กๆ ที่ตะโกนคำว่า “ฉันทำได้” กึกก้องอยู่ในโรงละครที่หอนิทรรศการศิลปวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่  จากนั้นไฟในโรงละครก็ค่อยๆหรี่ลง ในขณะที่เด็กๆ ต่างหยิบหน้ากากมาสวมเพื่อปิดบังใบหน้า เป็นสัญญาณบอกว่าพวกเขาพร้อมแล้วที่จะแสดงละครที่บอกเล่าเรื่องราวความเจ็บปวดและความหวังในการมีชีวิตอยู่พร้อมกับเชื้อเอชไอวีที่อยู่ในตัว

ละครที่ว่านี้มีชื่อว่า “ฉันคือใคร ใยฉันจึงมี” ซึ่งเริ่มแสดงครั้งแรกเมื่อเดือนเมษายนปีที่แล้ว การแสดงของเด็กๆ ที่ติดเชื้อทั้ง 26 คนทำให้โรงละครของหอนิทรรศการศิลปวัฒนธรรมเนืองแน่นไปด้วยผู้ชมหลายวัย ตั้งแต่เด็กตัวน้อยๆ ไปจนถึงคนเฒ่าคนแก่ ซึ่งต่างไม่ได้คิดมาก่อนว่าจะต้องซับน้ำตาไปพร้อมๆ กับการแสดงในวันนั้น

วันอาทิตย์ที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2550

เด็กขอทานในกรุงเทพฯ


หญิงขอทานกับเด็กที่มักถูกว่าจ้างมาเพื่อเรียกร้องความสงสารจากผู้ที่พบเห็น 
© UNICEF Thailand/2007/Robert Few
 กรุงเทพฯ - ภาพวุ่นวายถือเป็นเรื่องปกติในเช้าวันธรรมดาทุกวันในสถานแรกรับเด็กชาย (บ้านภูมิเวท) ในจังหวัดนนทบุรี มีของเล่นวางกระจัดกระจายบนพื้นของห้องเรียน ที่มีเด็กประมาณ 20 คน กำลังเตรียมตัวเรียนหนังสือ ด้านหน้าของพวกเขา คือ กระดานสีขาวขนาดเล็ก ซึ่งมีตัวอักษรภาษาเขมรปรากฎอยู่

วันอาทิตย์ที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2550

การสำรวจสถานการณ์เด็กในประเทศไทย - ความเหลือมล้ำที่ชัดเจน

ก้องศักดิ์และแม่กำลังตอบคำถามเจ้าหน้าที่ระหว่างการสำรวจสถานการณ์เด็กครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา
© UNICEF-Thailand/2006/Few
 เรื่อง โดย โรเบิร์ต ฟิว

(ต้นฉบับภาษาอังกฤษได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ ฉบับวันที่ 13 มีนาคม 2550)

กรุงเทพฯ - แม้จะมีการปรับปรุงเพื่อความเป็นอยู่ของเด็กและสตรีในประเทศไทย แต่เด็กและสตรีที่อยู่ในกลุ่มชายขอบ ยังคงถูกละเลยเรื่องความต้องการพื้นฐานเพื่อความอยู่รอดและได้รับการพัฒนา