วันพุธที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2552

การพัฒนาระบบคุ้มครองเด็กในจังหวัดสึนามิช่วยเยียวยาเด็กที่ถูกละเมิดทางเพศ


โดย โรเบิร์ต แม็คไบรด์

กระบี่ – ในบ้านคอนกรีตหลังเล็กๆ นก (นามสมมติ) อายุ 17 ปี กำลังนั่งคุยกับตวงพร ดำฤทธิ์ นักสังคมสงเคราะห์ที่มาเยี่ยมบ้าน ความเยาว์วัยของนกไม่ได้สะท้อนสิ่งเลวร้ายที่เธอได้ประสบพบเจอเลย

สองปีก่อนตอนเธออายุ 15 นกถูกพ่อเลี้ยงข่มขืนและตั้งท้อง มันเป็นความชอกช้ำที่เลวร้ายเกินจะทนสำหรับเด็กวัยรุ่นอย่างเธอ และตวงพรซึ่งได้รับการอบรมจากยูนิเซฟในการทำงานกับเด็กที่ตกเป็นเหยื่อการล่วงละเมิดและการแสวงประโยชน์ ก็ได้พยายามอย่างสุดความสามารถในการที่จะช่วยฟื้นฟูจิตใจของเธอ

"ทางโรงเรียนเป็นคนแจ้งข่าวนี้ก่อน ครูบอกว่านกไม่อยากออกนอกบ้านและจะฆ่าตัวตาย” ตวงพรบอก “ก่อนหน้านี้ระบบการคุ้มครองเด็กเพื่อติดตามให้ความช่วยเหลือเด็กที่ตกเป็นเหยื่อหรือมีความเสี่ยงในชุมชนยังไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ดีกว่าเดิมมากในการตามเคสของเด็กแต่ละคน”

นกได้รับการดูแลที่ศูนย์พักพิงฉุกเฉินจนกระทั่งเธอคลอดลูกและได้ยกลูกให้ผู้อุปการะที่พร้อม แต่หลังจากนั้นเธอก็ต้องเผชิญกับความทุกข์ครั้งใหม่ในการกลับบ้านเดิมซึ่งตั้งอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ อีกครั้ง และมันเป็นบ้านที่เธอถูกข่มขืน

แม้ว่าตอนนี้พ่อเลี้ยงจะถูกจับและติดคุกอยู่ในปัจจุบัน แต่นกก็ยังคงวิตกกังวลว่าเพื่อนบ้านจะปฎิบัติกับเธออย่างไรเมื่อเธอกลับบ้าน

“ตอนแรกก็กังวลมาก” นกบอก “แต่ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นแล้วและก็รู้สึกสามารถอยู่ในชุมชนได้ค่ะ เพราะมีแม่ เพื่อนๆ และพี่ตวงพรคอยช่วยให้กำลังใจ”

ในจังหวัดพังงา อริสรา อายุ 11 ปี ก็ได้รับประโยชน์จากการพัฒนาระบบบริการเกี่ยวกับการคุ้มครองเด็ก ก่อนหน้านี้อริสราซึ่งสูญเสียแม่จากสึนามิได้อยู่กับป้าเนื่องจากพ่อไม่มีเวลาเพราะต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัด

“ตอนนี้ตากับยายเอาหนูมาอยู่ด้วยเพราะป้าก็ไม่มีเวลาดูแลหนู” อริสราบอก

โรงเรียนบ้านบางม่วงที่อริสราอยู่ก็ได้รับความเสียหายจากสึนามิเหมือนกันเนื่องจากอยู่ติดทะเล และนักเรียนหลายคนที่นั่นก็ได้รับผลกระทบ แต่ห้าปีผ่านไป ทุกอย่างดูเหมือนจะกลับสู่สภาวะปกติและแวดล้อมไปด้วยบรรยากาศแห่งความเข้าอกเข้าใจซึ่งกันและกัน และอริสราซึ่งกำลังนั่งทำดอกไม้ประดิษฐ์อยู่กับยายของเธอก็มีความสุขกว่าในอดีต

หลังจากเหตุการณ์สึนามิในเดือนธันวาคม 2547 ยูนิเซฟได้ให้ความช่วยเหลือจังหวัดที่ประสบภัยในหลายด้าน หนึ่งในนั้นก็คือการอบรมนักสังคมสงเคราะห์ในจังหวัดเหล่านี้ในการทำงานกับเด็กที่อยู่ในภาวะเสี่ยง ตลอดจนการริเริ่มโครงการต่างๆ ด้านการคุ้มครองเด็ก เช่น ระบบการคุ้มครองเด็กเพื่อตรวจสอบและติดตามเด็กกำพร้าและเด็กที่อยู่ในภาวะเสี่ยง

สุเมธ บัวบูชา นักสังคมสงเคราะห์จากสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ จังหวัดพังงาค่อนข้างพอใจกับความก้าวหน้าต่างๆที่เกิดขึ้นหลังจากภัยพิบัติ

“ผมก็พอใจกับการช่วยเหลือฟื้นฟูที่เกิดขึ้นในห้าปีที่ผ่านมา” สุเมธบอก “แต่มันยังไม่จบแค่นี้ คงจะใช้เวลาอีกนานที่กว่าทุกอย่างจะสมบูรณ์จริงๆ”

นันทพร เอี่ยมวนานนทชัย เจ้าหน้าที่คุ้มครองเด็กหวังว่าโครงการต่างๆ ที่เกิดขึ้นในจังหวัดที่ประสบภัยสึนามิ เช่นระบบการคุ้มครองเด็ก จะขยายไปสู่ทุกจังหวัดทั่วประเทศ

“หวังว่าเงินและทรัพยากรอื่นๆ ที่ใช้ไปในจังหวัดที่ประสบภัยสึนามิจะไม่เกิดประโยชน์แก่เด็กๆ เฉพาะในจังหวัดเหล่านี้เท่านั้น แต่จะขยายไปสู่เด็กๆ ทั่วประเทศ” นันทพรบอก

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น