วันอังคารที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2552

ความรักความอบอุ่นในครอบครัวใหม่ของพิมลพรรณผู้ซึ่งต้องเสียพ่อจากสึนามิ


โดย โรเบิร์ต แม็คไบรด์

พังงา – พิมลพรรณอายุ 9 ขวบ กำลังนั่งคุยเล่นอย่างกระหนุงกระหนิงกับสนิท บุญธรรม ป้าของเธออยู่ตรงนอกชานของบ้านหลังเล็กๆ ในจังหวัดพังงา จริงๆ แล้วบรรยากาศน่ารักแบบนี้เพิ่งเกิดขึ้นในบ้านหลังนี้

เมื่อตอนพิมลพรรณอายุได้ 2 ขวบ แม่ของเธอเสียชีวิตจากเอดส์ อีกไม่กี่ปีหลังจากนั้น เธอเสียพ่อไปอีกจากสึนามิ สนิทผู้ซึ่งเป็นป้าเลยรับเธอมาอยู่ด้วย ซึ่งตอนนั้นพิมลพรรณหวาดระแวงกับทุกอย่างรอบตัว

“เธอกลัวทุกคน ไม่กล้าแม้กระทั่งจะรับนมที่ป้ายื่นให้” สนิทเล่า “แต่พ่อเธอเริ่มเห็นลูกๆ ของป้าเข้ามากอดมาหอมป้า เธอเลยอยากทำแบบนั้นบ้างคงเพราะคิดถึงแม่”

ความอบอุ่นในบ้านจากป้าทำให้พิมลพรรณเริ่มชีวิตใหม่ที่สดใสขึ้นเรื่อยๆ เธอตั้งใจเรียน มีเพื่อนเยอะและเป็นเรียนรู้ได้ดีที่โรงเรียน

"หนูชอบไปโรงเรียนมาก แล้วก็ชอบวิชาเลขมากที่สุด” เธอบอก “หนูมีเพื่อนเยอะแล้วก็ชอบเล่นกับเพื่อนด้วย”

ที่จังหวัดพังงา ยูนิเซฟริเริ่มโครงการระบบคุ้มครองเด็กเพื่อติดตามสถานการณ์ของเด็กกำพร้าและเด็กที่ตกอยู่ในภาวะเสี่ยง และมีการอบรมนักสังคมสงเคราะห์ในการทำงานและติดตามความเป็นอยู่ของเด็กๆ ซึ่งทำให้เด็กหลายคน เช่นพิมลพรรณไม่ตกหล่นจากการได้รับการช่วยเหลือที่จำเป็น

จากผลสำเร็จที่เกิดขึ้นจังหวัดที่ประสบภัยสึนามิ ทำให้ยูนิเซฟกำลังผลักดันให้เกิดการใช้ระบบการคุ้มครองเด็กนี้ในทุกจังหวัดทั่วประเทศ

ในชายหาดหมู่บ้านน้ำเค็มไม่ไกลจากบ้านของพิมลพรรณ ภาพของผู้เสียชีวิตและคำอาลัยยังคงจารึกอยู่ในอนุสรณ์สถานสึนามิเพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์ภัยพิบัติและผู้สูญเสียจากทั่วโลกในครั้งนั้น หลายภาพในอนุสรณ์สถานเป็นภาพของเด็กที่เสียชีวิต

สำหรับพิมลพรรณเอง ความเจ็บปวดของการสูยเสียทั้งพ่อและแม่ยังคงอยู่ในจิตใจของเธอ แต่มันก็ไม่ได้ทำร้ายเธออีกต่อไป พิมลพรรณซึ่งกำลังนวดป้าสนิทอย่างมีความสุขมีครอบครัวใหม่ที่ให้ความรักและความเอาใจใส่เธอเป็นอย่างดี

“เธอชอบนวดให้ป้า คือพยายามเลียนแบบป้าเวลาเห็นป้านวดให้ลูกค้า” สนิทผู้ซึ่งหารายได้มาเลี้ยงครอบครัวด้วยอาชีพนวดแผนไทยกล่าวขณะกำลังนั่งอย่างสบายให้พิมลพรรณนวดให้ แม้ว่ารายได้ของสนิทจะไม่มากนักในการหาเลี้ยงครอบครัวที่มีสมาชิก 5 คน แต่ความรักความอบอุ่นของครอบครัวนี้เป็นสิ่งที่ประเมินค่าไม่ได้

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น