วันอังคารที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

ถนนกลับบ้าน



โดย เหมกานติ์ ศรีจรัสจรรยา

(ต้นฉบับภาษาอังกฤษได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ ฉบับวันที่ 24 พฤษภาคม 2554)

กรุงเทพฯ - ฟ้าหาญ (นามสมมติ) ยิ้มหัวหยอกล้อกับเพื่อนในสถานแรกรับเด็กชายปากเกร็ดซึ่งกลายมาเป็นบ้านชั่วคราวของเขามาตั้งแต่เดือนมีนาคม 2553 เป็นต้นมา แต่รอยยิ้มของเขาไม่อาจปกปิดความเศร้าหมองลึกๆ ในดวงตาของเด็กชายพม่าวัยเก้าขวบคนนี้ได้ ความเศร้าหมองที่อาจมีที่มาจากการถูกกระทำมิชอบในอดีตก่อนที่จะมาอยู่ที่สถานแรกรับเด็กชายปากเกร็ด

วันศุกร์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

คุณอานันท์ ปันยารชุน ทูตยูนิเซฟเยี่ยมเด็กที่กระทำผิดในสงขลา



จดหมายถึงผู้ให้การสนับสนุนยูนิเซฟ

เรียนท่านผู้ให้การสนับสนุนยูนิเซฟ

ผมได้ทราบเกี่ยวกับการทำงานของยูนิเซฟที่ศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชน จังหวัดสงขลามานานแล้ว แต่เพิ่งมีโอกาสได้ไปเยี่ยมเยาวชนที่สถานที่แห่งนั้นเมื่อเร็วๆ นี้

ภายในกำแพงสูงและการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวดในศูนย์ฝึกฯ ผมได้พบกับเยาวชนผู้กระทำผิดกฎหมายจากจังหวัดต่างๆ ในภาคใต้กว่า 400 คน ผมได้พูดคุยกับเยาวชนหลายคนถึงชีวิตและความผิดพลาดที่เกิดขึ้นในอดีต และยังได้รับฟังถึงความฝันของพวกเขาเกี่ยวกับแผนในอนาคตหลังได้รับการปล่อยตัว

วันพุธที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

คุณอยากเห็นเด็กไทยเป็นอย่างไรในปี 2570



เด็กๆจากทั่วทุกภูมิภาคร่วมกันระดมความคิดเพื่อหาวิสัยทัศน์สำหรับเด็กในปี พ.ศ. 2570
© UNICEF Thailand/2011/Napat Phisanbut
 โดย นภัทร พิศาลบุตร

กรุงเทพฯ - เมื่อถามคำถามนี้กับกลุ่มเด็กและเยาวชนในการประชุมหนึ่งเมื่อ 6 เดือนก่อน หลายคนมีสีหน้างงๆ เพราะปี 2570 หรืออีก 16 ปีข้างหน้าถือว่าเป็นระยะเวลาที่นานพอสมควร สำหรับเด็กวัยรุ่นอายุประมาณ 15 ปี คำถามนี้หมายถึง พวกเขาอยากเห็นลูกๆของเขาเติบโตขึ้นมาเป็นอย่างไร กระนั้นก็ตามเด็กและเยาวชนเหล่านี้ยังคงกระตือรือร้นที่จะออกความเห็น และหลังจากที่ร่วมระดมสมองกันพักใหญ่ พวกเขาก็ลงมือเขียนออกมาว่า วิสัยทัศน์เด็กในความคิดของพวกเขาเป็นอย่างไร บางคนเขียนถึงเด็กอายุ 0-5 ปีว่า "อยากให้เด็กมีสัญชาติตั้งแต่กำเนิด" และ "เด็กแรกเกิดควรกินนมแม่จน 2 ขวบ" และเพื่อแสดงให้เห็นว่าเราอยู่ในยุคของเฟซบุ๊ค เด็กบางคนก็ "กด Like" ให้ความเห็นเหล่านั้น