วันอังคารที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556

บันทึกพายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน: “ไม่มีที่ไป”



โดย คริสโตเฟอร์ เดอ โบโน หัวหน้าฝ่ายสารนิเทศ องค์การยูนิเซฟประจำภูมิภาคเอเซียและแปซิฟิก   
ในประเทศฟิลิปปินส์ ผลกระทบจากภัยพิบัติ ซูปเปอร์ไต้ฝุ่น ไห่เยี่ยน ทำให้ชุมชนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ขณะที่ความช่วยเหลือเป็นไปอย่างยากลำบาก   

มะนิลา ฟิลิปปินส์ 11 พฤศจิกายน 2556 – ผมเพิ่งวางสายโทรศัพท์จากโนนอย เพื่อนร่วมงานจากยูนิเซฟ ฟิลิปปินส์ในเมืองทาโคลบัน จังหวัดเลย์เต เขาเป็นเจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญในการปฏิบัติงาน ผ่านประสบการณ์รับมือกับภัยพิบัติและการถูกทำลายล้างต่างๆ มานับครั้งไม่ถ้วน

แต่ครั้งนี้เสียงเขาสั่นเครือ

ประชาชนมากมาย ครอบครัวที่มีลูกเล็กๆ เดินวนเวียนอยู่บนถนนที่ถูกทำลายจนสิ้นซาก เขาบอกผมไม่รู้หรอกว่าพวกเขากำลังจะเดินไปไหน – เพราะมันไม่มีที่จะให้ไป พวกเขาพากันออกเดินเพราะบ้านถูกทำลายจนหมด พวกเขาไม่มีที่จะไปแล้ว

 สูญเสียทุกอย่าง

เขาต้องใช้เวลาถึงหนึ่งชั่วโมงกว่าจะออกจากสนามบินได้เพราะมีซากปรักหักพังเกะกะเต็มท้องถนน เพื่อนร่วมงานบางคนต้องติดอยู่ในสนามบินทั้งคืน รถแทบวิ่งผ่านไม่ได้ในความมืดสนิทเช่นนั้น และมันเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุอย่างยิ่ง – ไม่เพียงแต่คนขับรถและผู้โดยสารเท่านั้น แต่ยังมีชาวบ้านที่มาอาศัยนอนบนถนนอีกด้วย

พ่อชาวฟิลิปปินส์คนหนึ่งกับลูกๆ ยืนรอรับแจกอาหารอยู่หน้าที่พักชั่วคราวในเมืองทาโคลบัน

คนจำนวนมากไม่เหลืออะไรเลย ลูกๆ ของพวกเขากำลังหิวโหย บางคนเจ็บป่วยและกำลังสิ้นหวัง โนนอยอธิบาย

ใครล่ะจะไม่รู้สึกสิ้นหวัง? ผมนึกออกเลยว่ามันรู้สึกยังไงที่ไม่สามารถจะดูแลหรือแม้แต่หาอาหารมาให้ลูกสาวกินได้ เราเคยประสบความยากลำบากมาก่อน แต่ผมสามารถหาอาหารและที่พักอาศัยให้แกได้เสมอ และช่วยดูแลแกได้ยามเจ็บป่วย

แต่ ณ ตอนนี้ คนเหล่านั้นทำไม่ได้เลย และพวกเขาไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร

มีรายงานการแย่งชิงขโมยข้าวของ แต่โนนอยอธิบายว่าชาวบ้านกำลังต้องการอาหารอย่างหนักเพื่อไปเลี้ยงครอบครัวที่กำลังหิวโหย จึงไป เก็บกู้ข้าวสารจากโกดังเก็บสินค้าที่ถูกทำลายและทิ้งร้างมารับประทาน

เจ้าหน้าที่ประจำท้องถิ่นกำลังพยายามทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ แต่ก็ยังมีคนเข้าแถวยาวรออยู่นอกศาลาว่าการประจำเมือง เขาตั้งข้อสังเกต

กองกำลังเสริมจากกองทัพฟิลิปปินส์กำลังเข้ามาช่วยตำรวจท้องถิ่นจัดการความเป็นระเบียบเรียบร้อยในเมืองทาโคลบัน แต่สิ่งที่ชาวบ้านต้องการที่สุดในเวลานี้ยังเดินทางไปไม่ถึง เจ้าหน้าที่ ข้าราชการประจำท้องถิ่นหลายคนต้องสูญเสียผู้เป็นที่รักและบ้านของพวกเขาเช่นกัน

อุปสรรคด้านการขนส่ง

สิ่งที่เด็กๆ ในเมืองทาโคลบันต้องการในเวลานี้คืออาหาร ที่พักพิง น้ำสะอาด และยารักษาโรค

พวกเขายังมีความหวัง ขณะนี้สนามบินเปิดทำการได้แล้ว เครื่องบินกำลังลำเลียงข้าวของเครื่องใช้มาให้ผู้ประสบภัย เจ้าหน้าที่กำลังจัดระเบียบเพื่อแจกจ่ายข้าวของให้แก่ประชาชนแม้จะเป็นไปอย่างเชื่องช้าและยากลำบาก แต่ยูนิเซฟและหน่วยงานอื่นๆ ก็กำลังให้ความช่วยเหลือกันอย่างเต็มที่

การขนส่งเป็นความท้าทายอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นการส่งความช่วยเหลือและผู้เชี่ยวชาญไปยังพื้นที่ประสบภัย การหาน้ำมันสำหรับยานพาหนะ และจัดระบบแจกจ่ายของ ตลอดจนการเชื่อมระบบการติดต่อสื่อสารให้ใช้การได้อีกครั้ง

ยังมีที่อื่นๆ ในประเทศซึ่งได้รับผลกระทบจากพายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน และเรายังไม่สามารถเดินทางเข้าไปได้ ดังนั้นจึงมีสิ่งที่เรายังไม่รู้อีกมากมาย เด็กๆ อีกเป็นจำนวนมากมายหรือแม้แต่หลายล้านคนอาจกำลังต้องการความช่วยเหลือจากพวกเราอย่างเร่งด่วน แต่ก็ยังไม่ได้รับ

พื้นที่ซึ่งน่าเป็นห่วงอีกสองแห่งคือปาลาวันตอนเหนือและโอมอกในจังหวัดเลย์เต ซึ่งเรายังไม่ทราบความเสียหายและจำนวนเด็กๆ ที่ต้องการความช่วยเหลือจากเรา

พรุ่งนี้เราจะได้ข่าวจากเพื่อนร่วมงานซึ่งเพิ่งเดินทางไปถึงโอมอก ผมภาวนาว่าจะได้รับข่าวดี

ต้องการบริจาค โทร 02 356 9299 หรือ เข้าไปที่ www.unicef.or.th หรือ http://tinyurl.com/supportuniceftyphoon  หรือโอนเงินไปยัง

ธนาคารกรุงเทพ สาขาสำนักงาน ก.พ. เลขที่บัญชี 201-3-013244
ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาบางลำพู เลขที่บัญชี 003-3-10443-3
ธนาคารกสิกรไทย สาขาบางลำพู เลขที่บัญชี 008-1-09766-6
(กรุณา fax สำเนาใบโอนเงินพร้อมระบุว่า "เพื่อฟิลิปปินส์" พร้อม ชื่อ นามสกุล ที่อยู่ และเบอร์ติดต่อ มาที่ 02 356 9229 หรือ psfrbangkok@unicef.org ทางยูนิเซฟจะทำการส่งใบเสร็จรับเงินให้ต่อไป)

 More information, please visit http://www.unicef.org/thailand/media_21737.html

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น