วันพฤหัสบดีที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2559

การศึกษาเพื่อสร้างอนาคต

ประเทศเนปาล ยูนิเซฟช่วยฟื้นฟูการศึกษาให้กับเด็กๆ ที่ประสบภัยแผ่นดินไหว

โดย มัลลิกา อารยาล (Mallika Aryal)

เมืองกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล - ขณะนั้นเป็นเวลา 6 โมงเช้า ที่หมู่บ้านขนาดเล็กชื่อ Kavresthali ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองหลวงเกือบ 10 กิโลเมตร รันจิตา ภัณฑรี อายุ 16 ปี ตื่นขึ้นได้ชั่วโมงเศษแล้ว เธออยู่ในชุดเครื่องแบบนักเรียน ซึ่งประกอบด้วยเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงิน สวมทับด้วยเสื้อสีกรมท่า ผ้าผูกคอลายแถบ กระโปรงจีบสีกรมท่า ถุงเท้ายาวสีดำ และรองเท้าสีดำที่ขัดไว้อย่างดี ผมยาวของของเธอถูกมัดไว้เรียบร้อยไม่ให้บังใบหน้า รันจิตายืนกระสับกระส่ายอยู่นอกบ้าน ซึ่งเป็นกระท่อมขนาดเล็กทำด้วยแผ่นสังกะสีกับผ้าใบ

รันจิตากำลังจะเข้าร่วมการสอบเพื่อรับประกาศนียบัตรจบการศึกษา (School Leaving Certificate - SLC) เป็นการสอบระดับประเทศซึ่งนักเรียนเกรดสิบต้องสอบผ่าน ก่อนเข้าเรียนต่ออีกสองปีในระดับมัธยมปลาย สำหรับปีนี้ มีเด็กกว่า 600,000 คนทั่วประเทศเนปาลที่เข้าร่วมการสอบดังกล่าว ซึ่งมักถูกกล่าวขานว่าเป็น "ด่านเหล็ก"

"การสอบครั้งนี้จะเปิดโอกาสมากมายให้กับหนู" รันจิตาอธิบาย "เป็นประกาศนียบัตรที่พวกเขาจะขอดูจากหนูก่อนเข้าเรียนต่อในระดับมัธยมปลายและวิทยาลัย รวมถึงการสมัครงาน หรือหากหนูต้องการไปต่างประเทศเพื่อทำงานหรือเรียนต่อ"

แม่กำลังกอด รันจิตา พานดารี (Ranjita Bhandari) อายุ 16 ปี นอกเพิงพักชั่วคราวของครอบครัว ก่อนที่รันจิตาจะไปเข้าร่วมการสอบเพื่อรับประกาศนียบัตรจบการศึกษา (School Leaving Certificate - SLC)
Kiran Panday ถ่ายภาพนี้ให้กับยูนิเซฟ 

แม่ของรันจิตามาพร้อมกับดอกไม้ และเครื่องบูชาต่อบรรดาเทพในศาสนาฮินดูซึ่งเธอขอพรให้ลูกสาวทำการสอบได้ดี พอฟ้าสว่างเธอก็ให้พรและกอดลูกสาว โดยสมาชิกอื่นๆ ของครอบครัวมารวมกันอวยพรให้รันจิตามีโชคดีในการสอบ ก่อนที่เธอจะไปที่สนามสอบซึ่งต้องใช้เวลาเดินจากบ้านหนึ่งชั่วโมง

ที่สนามสอบมีนักเรียนจำนวนมากรออยู่แล้วพร้อมด้วยบัตรแสดงตนเพื่อเข้าสอบ พราลาด โพเครล กำลังรอให้ลูกศิษย์มาจนครบ เขาเป็นอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนมัธยม Kaveresthali ซึ่งรันจิตาเรียนอยู่ และกำลังตรวจดูว่าลูกศิษย์มาถึงสนามสอบโดยปลอดภัยทุกคนหรือยัง ระหว่างที่นักเรียนเข้าแถวเพื่อหาห้องสอบของตน

รันจิตา พานดารี (Ranjita Bhandari) อายุ 16 ปี (คนแถวกลาง) กำลังทำข้อสอบเพื่อรับประกาศนียบัตรจบการศึกษา (School Leaving Certificate - SLC) เป็นการสอบระดับประเทศสำหรับนักเรียนชาวเนปาลที่เรียนจบเกรดสิบ
Kiran Panday ถ่ายภาพนี้ให้กับยูนิเซฟ








โพเครลอธิบายว่า "นี่คือปีที่ท้าทายที่สุดสำหรับนักเรียน เพราะทุกคนที่เข้าสอบล้วนไม่มีบ้าน ครอบครัวของเด็กเหล่านี้ล้วนต้องอาศัยอยู่อย่างแออัดในเต็นท์ที่คับแคบ เด็ก ๆ ไม่มีพื้นที่ซึ่งเหมาะสำหรับการเรียน"

อาคารของโรงเรียนมัธยม Kaveresthali ได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวจนถูกกำหนดว่าไม่ปลอดภัย โดยเป็นส่วนหนึ่งของห้องเรียนจำนวนมากกว่า 34,500 ห้องที่ถูกภัยพิบัติดังกล่าวทำลายหรือทำให้เสียหายจนใช้การไม่ได้ จากการประเมินภายใต้การสนับสนุนจากยูนิเซฟ ในด้านความปลอดภัยด้านโครงสร้างอาคารของโรงเรียนทั้งหมดใน 14 เขตที่ได้รับความเสียหายร้ายแรงที่สุดจากแผ่นดินไหว สำหรับโรงเรียนมัธยม Kaveresthali ซึ่งตั้งอยู่กลางหมู่บ้านและไม่ปลอดภัยสำหรับการใช้งานนั้น ก็ถูกย้ายไปเปิดให้เด็ก ๆ ได้เรียนหนังสือตลอด 10 เดือนที่ผ่านมาบนพื้นที่ว่างห่างออกไปราวสองถึงสามกิโลเมตร ในศูนย์เรียนรู้ (temporary learning centre - TLC) 9 ศูนย์ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้งานชั่วคราวด้วยการสนับสนุนจากยูนิเซฟ

นักเรียนกำลังทำข้อสอบเพื่อรับประกาศนียบัตรจบการศึกษา (School Leaving Certificate - SLC) ในศูนย์เรียนรู้ (temporary learning centre - TLC) แห่งหนึ่ง ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้งานชั่วคราวด้วยการสนับสนุนจากยูนิเซฟ
Kiran Panday ถ่ายภาพนี้ให้กับยูนิเซฟ

เมื่อปลายดือนพฤษภาคม หลังจากที่โรงเรียนเปิดสอนใหม่ได้สองสามสัปดาห์ โพเครลและเพื่อนๆ ครู ได้ตัดสินใจว่าจะสร้างสภาพแวดล้อมที่เด็กๆ สามารถมาเล่น พูดคุย และแบ่งปันกันได้

"เราไม่เน้นการศึกษามากนัก เพราะเด็กส่วนใหญ่ได้รับความบอบช้ำทางจิตใจ ต้องสูญเสียบ้าน อีกทั้งบางคนก็สูญเสียพ่อแม่และครอบครัวไป" โพเครลเล่า

แม้กระนั้น ด้วยเหตุที่นักเรียนเกรด 10 จำเป็นต้องเรียนให้จบหลักสูตร เพื่อให้ได้สิทธิเข้าร่วมการสอบรับประกาศนียบัตรจบการศึกษา โพเครลจึงเริ่มการสอนอย่างจริงจัง สองสามเดือนที่ผ่านมานักเรียนเกรด 10 จึงเริ่มชั่วโมงเรียนเช้าตรู่ตั้งแต่ 7 นาฬิกาทุกวัน

โพเครลเล่าว่า "เราเริ่มแต่เช้าตรู่ โดยนักเรียนจะนำอาหารมานั่งรับประทานด้วยกัน ระหว่างนั้น ผมจะพูดคุยกับเด็กๆ ถึงความก้าวหน้าในการเรียน และให้คำปรึกษาหากใครต้องประสบปัญหา"

รันจิตารู้สึกชอบมากที่อาจารย์ใหญ่โพเครลใช้เวลายามเช้ากับพวกนักเรียนในช่วงนั้น

"พวกเรารู้สึกดีจริงๆ ค่ะ ที่รู้สึกได้ว่าอาจารย์ห่วงใยเรา" รันจิตาเล่าสองสามวันก่อนเริ่มการสอบ

รันจิตา พานดารี (Ranjita Bhandari) อายุ 16 ปี (คนขวาสุด) กับแม่และน้องสาวขณะยืนอยู่นอกเพิงพักชั่วคราวของครอบครัวที่หมู่บ้าน Kavresthali เมืองกาฐมาณฑุ
Kiran Panday ถ่ายภาพนี้ให้กับยูนิเซฟ

นี่คือปีที่ยากลำบากสำหรับครอบครัวของรันจิตา บ้านถูกแผ่นดินไหวทำลาย รันจิตา พี่น้องสามคน และพ่อแม่ต้องพักอาศัยในเพิงสังกะสีด้วยกันตลอด 11 เดือนที่ผ่านมา อีกทั้งเมื่อไม่กี่วันก่อนนั้น พายุฝุ่นที่รุนแรงยังได้พัดเอาหลังคาสังกะสีของเพิงไป

ระหว่างช่วงฤดูหนาว ครอบครัวของเธอต้องทนหนาวสั่นเมื่ออุณหภูมิลดถึงจุดเยือกแข็ง แต่ตอนนี้กลับต้องวิตกถึงสภาพที่ต้องเผชิญในฤดูร้อน ซึ่งจะตามมาด้วยฝนตกหนักในฤดูมรสุม เพราะยังไม่มีเงินพอสำหรับเริ่มสร้างบ้านขึ้นใหม่

ท่ามกลางความท้าทายในชีวิตประจำวัน รันจิตามีความมุ่งมั่น

"หนูอยากทำข้อสอบให้ดีเพื่ออนาคต" เธอพูด "ในครอบครัว มีพี่สาวคนเดียวของหนูที่สอบผ่านจนได้รับประกาศนียบัตรจบการศึกษา หนูต้องการสอบได้เป็นคนที่สองของครอบครัว"

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น